Expaticats

Mensen die niet bekend zijn met de interne regels van de Senaat vragen zich waarschijnlijk af wat er aan de hand is in de Senaat met betrekking tot zorghervorming, en waarom het zo lang duurt. Ik merkte dat kranten buiten de VS berichten dat iets door Huis van Afgevaardigden heen is, op een manier die je doet geloven dat dit de weg vrij maakt voor een snelle passage door de Senaat, rechtstreeks naar het bureau van de president. Nou, nee.

De regels in de Senaat zijn gecompliceerd en moelijk te doorgronden. Het grootste probleem is dat er gestemd wordt over het beginnen van een debat, en over het beeindigen van het debat over een wetsvoorstel. Dit heet een “cloture” stemronde, en er zijn 60 van de 100 stemmen nodig om dit te bekrachtigen. De uiteindelijke stemming is zoals je mag verwachten: 51 van de 100 stemmen is genoeg (of, 50 met de beslissende stem van de vice-president). Er zijn meer regels, en ik ken ze niet allemaal, maar dit is de belangrijkste.

Zo lang de oppositiepartij enigermate geinteresseerd is in dingen gedaan krijgen, zijn “cloture” stemrondes geen probleem. Maar, als de oppositie iets willen blokkeren, dan kunnen ze een wetsvoorstel oneindig vertrageen door constant tegen het beginnen of beeindigen van een debate te stemmen. Dit heet een “filibuster”. In het verleden is dit door beide partijen gedaan, maar met was met uitzondering. Nu hebben echter de Republikeinen het hun doel gemaakt om alles wat de Democraten willen doen te blokkeren. Ze stemmen altijd tegen het beginnen of beeindigen van een debat.

Dit is een probleem. Als de oppositie altijd deze taktiek zou gebruiken, dan zou er bijna geen enkele wet meer aangenomen worden. In het huidige politieke klimaat in de VS, is het onwaarschijnlijk dat een van de twee partijen 60 stemmen bij elkaar krijgt. De Democraten hebben nu 60 stemmen, maar enkel in theorie. De Democratische groep senatoren zijn niet allemaal Democraten (er zijn 3 onafhankelijken), en er zijn conservatieve Democraten, die rechts van hun partij platform staan, en die hun machtspositie (die ze hebben omdat ze nodig zijn om tot 60 stemmen de komen) willen uitmelken voor wat het waard is.

Het resultaat is dat het momenteel bijna onmogelijk is om iets aangenomen te krijgen in de Senaat, tenzij het wetsvoorstel zo verwaterd wordt dat het bijna nergens meer over gaat. En dit is in een situatie waarin een partij (theoretisch) 60 stemmen heeft. In de verkiezingen van 2010 zullen de Democraten waarschijnlijk een aantal zetels verliezen. Ze houden mogelijk de meerderheid, maar die zal duidelijk lager zijn dan 60 zetels. Dus, als ze nu al niets aangenomen kunnen krijgen, stel je eens voor wat er dan zal gebeuren. Er zal helemaal niets meer door de Senaat heenkomen.

Wat als nu de Republikeinen uiteindelijk weer de meerderheid krijgen? Zullen de Democraten dan hun voorbeeld volgen en alles blokkeren? Waarschijnlijk niet. De Democraten spelen volgens de “oude” regels: als de in de minderheid bent, probeer je concessies te krijgen, maar uiteindelijk kan de meerderheidspartij zijn wetsvoorstellen aannemen. Een filibuster is slechts een laatste redmiddel voor extreme gevallen. De Republikeinen spelen volgens andere regels: blokkeer de meerderheidspartij waar het maar kan.

Dit leidt tot een ironische situatie: de partij die het meeste blokeert, zal de reputatie krijgen van een partij die dingen gedaan krijgt. De meeste kiezers zijn niet op de hoogte van de details van de regels van de Senaat, dus zij zullen zich afvragen waarom de Democraten niets gedaan krijgen. En als de Republikeinen weer aan de macht komen, zullen zij wel dingen gedaan krijgen, omdat de Democraten niet zoveel de filibuster zullen gebruiken om dingen te blokkeren.

Een paar jaar geleden dreigden de Republikeinen de filibuster/cloture regel af te schaffen, via een aantal procedurele manoeuvres, als de Democraten een aantal kandidaten voor benoemingen van Bush zuden blokkeren. Ze hadden het moeten doen. 60 van de 100 stemmen nodig hebben om wetsvoorstellen aan te nemen is belachelijk, en een Democratie onwaardig. Er was natuurlijk veel geklaag van de Democraten toen er met dit werd gedreigd, en als de Democraten er nu over zouden beginnen, zou er veel geklaag zijn van de Republikeinen. Het zou echter terecht zijn. Wetsvoorstellen moeten aan te nemen zijn met een normale meerderheid. Ik zal het niet leuk vinden als dit een Republikeinse meerderheid is, maar eerlijk is eerlijk.

De filibuster zal waarschijnlijk niet worden afgeschaft. Wat te doen? Het lijkt er op dat er een impasse is onstaan. De enige manier dat de Democraten een aantal Republikeinen met zich mee krijgen is door zoveel water bij de wijn te doen dat er niet veel meer overblijft, of op de een of andere manier een paar gematigde Republikeinen ervan te overtuigen dat met hun meestemmen in hun belang is. “In hun belang” betekent voor politici “de kans vergrotend dat ik herkozen wordt”. Maar herkozen worden betekend momenteel voor een Republikein dat ze eerst door een voorverkiezing heen moeten komen tegen een zwaar rechtse “tea party” kandidaat, met een groep gemotiveerde kiezers achter zich. Die het niet leuk vinden als je het op een akkoordje gooit met de Democraten.

Met andere woorden: de Senaat beloont obstructie, en dit zal waarschijnlijk niet veranderen. Daar wordt je niet vrolijk van. Gelukkig kerstfeest.